Het was de afgelopen periode lastig om updates op de website te plaatsen. Tijdens het kamperen en in de natuurparken was nauwelijks internet voorhanden. Op Zanzibar is dit veel beter. Terwijl ik vanuit de hangmat uitkijk over het azuur blauwe water, heb ik tijd om de berichtje bij te werken. Natuurlijk houd ik ook voldoende tijd om te genieten van de mooie paradijselijke stranden.

Aan de zuidzijde van Zanzibar in Fumba stap ik aan boord van een dhow, een lokale zeilboot. We varen naar een zandbank om te zwemmen. Onderweg zwemmen dolfijnen naast de boot. Op twee plekken kan gesnorkeld worden. Het koraal is niet geweldig, maar de kleurrijke vissen zijn prachtig. Op het grotere eiland ten zuiden van Zanzibar staat een overheerlijke visbarbecue gereed. Vooral de kreef smaakt voortreffelijk. De lunch wordt afgesloten met een fruitbuffet. Verschillende soort vers fruit komen voorbij. Op de terugweg maken we nog een stop om te zwemmen. Een heerlijk dag.

Stonetown is de hoofdstad van het eiland Zanzibar. Vroeger maakte dit eiland een belangrijk deel uit van de doorvoer van slaven. Tot 1873 werden de Afrikaanse slaven op de markt in Stonetown verhandeld. Nu staat er een monument en kun je aanschouwen hoe onmenselijk de slaven gevangen werden gehouden. Een indrukwekkend plek om te bezoeken.

Wanneer we ‘s morgens de Flamingo lodge in Karatu willen verlaten, weigert de manager het hek op te doen. We hebben ons eigen eten geregeld en niet in het restaurant van het resort gegeten. De manager verlangt nu tien dollar per persoon extra per dag. Het geschil loopt hoog op. De manager beroept zich op een besluit van de eigenaar, maar de eigenaar is zelf niet aanwezig om te praten. Boze reacties van iedereen tot gevolg. Sommige personeelsleden barsten zelfs in tranen uit. Na drie kwartier gegijzeld geweest te zijn, besluit de manager de poort te openen. We kunnen weer verder met onze reis.

Op de fiets gaan we Karatu verkennen. Godswill, onze begeleider, leidt ons eerst naar de steengroeve. Hier worden Steven gebakken voor de huizen, via de kerk komen we bij de markt. We parkeren de fietsen even en wandelen tussen de kraampjes door. Een kleurrijk tafereel. We sluiten de fietstocht af met een lokale lunch op een koffieplantage.

Tegen het Serengeti National park en in het gebied van de Massai stammen ligt de Ngorongoro krater. Miljoenen jaren geleden is de krater ontstaan bij een vulkaan uitbarsting. Tegenwoordig biedt de krater plaats voor talrijke dieren. Alleen giraffen komen niet in de krater voor. Zij kunnen de steile helling de afdalen. Met de landcruiser kunnen wij wel de krater in. Overal grazen dieren rond het kratermeer. Lake Magali. In de verte kunnen we nog net de zwarte neushoorn onderscheiden. Dichterbij, pal langs de weg, ligt een leeuwenfamilie op enkele meters afstand.

We kamperen midden in de Serengeti. Dit betekent dat ‘s nachts ook roofdieren langs de tenten kunnen lopen. Het geluid van hyena’s en leeuwen is hoorbaar. Toch blijkt dit niet het heftigste gevaar. Een zware regenbui trekt over, terwijl wij op gamedrive zijn. De bui gaat gepaard met flinke windstoten. Enkele tenten worden omgeblazen. De bagage houdt de tent op z’n plek. Hierdoor heeft het regenwater wel vrij spel op de tent. Verschillende tenten zijn drijfnat. Matjes drijven in de tenten. Ik heb geluk, mijn tent is nagenoeg droog. Ik help de anderen hun spullen te drogen.

Het Serengeti National Park is misschien wel het bekendste natuurpark van Afrika. Vele documentaires zijn opgenomen in het park. Serengeti betekent eindeloze vlakte. Al snel in het park wordt deze naam duidelijk. Talloze gazelles, zebra’s en gnoe’s grazen in de velden. Bij de rivier liggen de nijlpaarden bijeen. Honderden. Een magnifiek gezicht.

Het Victoriameer is het grootste meer van Afrika. Het meer reikt naast Tanzania tot Kenia en Uganda. Aan de oostzijde overnachten we op een kleine landtong nabij de stad Musoma. Vanuit de tent heb ik uitzicht op het golvende water. Vissers brengen de gevangen vis aan wal. Direct wanneer het uit de boot komt, wordt het klaar gemaakt voor de markt. Hoe verder hoe beter. Op de markt kijkt iedereen op. Blanke mensen tussen de kraampjes.

Bij de stad Nakuru ligt het gelijknamige meer. Door de mineralen is het meer zout. Dit trekt onder andere flamingo’s aan. Door het veranderende klimaat regent het vaker en heftiger in deze regio. Het meer stijgt omdat het geen natuurlijk uitloop heeft. Voor veel flamingo’s wordt het water te zoet. Waar vroeger miljoenen flamingo’s aanwezig waren, zijn het er tegenwoordig nog maar een paar duizend. De dieren op het land zijn gebleven. Buffels, zebra’s, apen en antilopen. Ook komen in dit park verschillende neushoorns voor. Deze enorme dieren trekken veel bekijks van toeristen. De neushoorns trekken zich er weinig van aan en grazen verder.

We stoppen even in Nyahururu, een stadje in het westen van Kenia. Ik loop over de kleurrijke markt. In een van de winkeltjes koop ik een flesje drinken. Ik koop liever hier dan in een lodge. Ik moet 35 shilling afrekenen, net 25 cent. Terug op de markt wijst een verkoopster verlangend naar mijn flesje. Ik geef haar het flesje. Ze kijkt er zelf verbaast door, gevolgd door een grote glimlach. Of ik misschien een paar tomaten van haar wil? Die hoef ik niet. Ik heb het wisselgeld nog in mijn handen en koop een nieuw flesje. Twee mensen blij.

De Samburu stam is familie van de Massai stammen. De stam is een nomaden stam, maar heeft haar uitvalsbasis bij het Samburu reservaat. Tijdens de welkomstdans tonen enkele mannen de springkunst waar deze stammen beroemd om zijn. We mogen een huisje van binnen bekijken. Van takken en golfplaten zijn de huisjes gemaakt. Hier slaapt de vrouw en de kinderen. De man mag trouwen met meerdere vrouwen. In het huis waar hij is, hangt zijn Samburu-stok voor de deur. Het is leuk om het leven van de stam te ontdekken, maar de druk om souvenirs te kopen is enorm. Vervelend zelfs.

Kenia ligt precies op de evenaar. Dit betekent dat een deel op het noordelijk halfrond ligt en een deel op het zuidelijke. Precies op de evenaar staat een markering. Dat dit een populaire locatie voor toeristen is, weten veel verkopers ook. Van alle kanten komen ze aangesneld om ons toch maar naar hun winkeltje te leiden. Met water wordt aangetoond dat het water op het zuidelijke halfrond precies andersom rond draait in het afvoerputje dan op het noordelijk halfrond.

Zo’n vierhonderd kilometer ten noorden van Nairobi ligt het National Park Samburu. We maken verschillende gamedrives door het park om wild te spotten. Al direct zien we impala’s, zebra’s en gazelles. Onder de struiken ligt een groepje leeuwen. Zij verorberen een overmeesterde gazelle. Verderop luiert een cheeta onder een boom. Wat een mooi beest. Bij de rivier komen olifanten uit het water. Sommige grazen tot vlak bij de wagen. Van alle kanten komen olifanten aangelopen. Rond de truck lopen zo’n twintig kolossen. Sommige zijn nog geen tien meter van ons verwijderd. Kleine olifantjes lopen speels tussen de kudde door.

Na een vlucht van krap acht uur land ik op de internationale luchthaven van Nairobi. In de aankomsthal gaatjes direct op zijn Afrikaans. De rij voor de douane voor internationale reizigers is zeker honderd meter lang. Alle andere loketten voor crew, diplomatiek en locals zijn veel korter. Na het teken dat alle rijen gebruikt mogen worden, komt er schot in. Tegen middernacht heb ik een stempel in mijn paspoort. Ik ben in Kenia Het uploaden van foto’s lukt nog niet op de wat brakke internet verbindingen