Ten oosten van de hoofdstad van ztasmanie, Hobart, ligt het Tasman Schiereiland. Rond de schiereiland liggen de hoogste kliffen van Australië. Sommige rotsformaties zijn meer dan driehonderd meter hoog. We stappen aan boord van een speedboot. Met een flinke snelheid varen we de zee op. In de verschillende inhammen wordt ingehouden. Hier is de bijzondere rotsstructuur goed te zien. Op de rotsen liggen zeehonden en in het water worden we begeleid door dolfijnen en albatrossen. We varen tot de vuurtoren van het Tasman schiereiland. Het zuidelijkste puntje van Australië. Hiervandaan is het nog 2.500 km naar Antarctica.

Aan de oostzijde van het eiland Tasmanië ligt de Bay of Fire..Een baai met oranje uitgeslagen rotsformaties en helder zeewater. De rotsen krijgen hun kleur door kosmossen en schimmels. Een mooie plek om rond te wandelen.

Australië staat bekend om de kangaroes en wallabees. In het Nationale Park Freycinet zitten kleine Bennettwallabees. Voorzichtig steken ze hun kop boven de struiken op zoek naar eten. Anderen zijn brutaler en struinen de parkeerplaats af.

Het eiland Tasmanië is tienduizenden jaren terug losgeraakt van het vaste land. Tegenwoordig ligt er 250 kilometer aan zee tussen. Het zuidelijkste eiland van Australië herbergt prachtige natuur. Op het schiereiland Freycinet ligt de Wineglass Bay. Een binnenmeer in de vorm van een wijnglas. De wandeling naar het meer en terug via de kust is vier uur en zo’n elf kilometer lang door de natuur van Tasmanië.

Het Blue Mountains National Park ligt ongeveer twee uur rijden ten noordwesten van Sydney. Het park dankt zijn naam aan de blauwe nevel die door de eucalyptusbomen wordt afgescheiden. Aan de rand van een steile en driehonderd meter diepe kloof start de wandeling. Eerst passeren we de Three Sisters rotsformatie. Daarna dalen we via trappen af tot in de vallei. Hier volgen we het pad tot de Katoomba waterval. Een prima lunchplek. Aan de andere zijde klimmen we weer omhoog om via de rand van de kloof weer naar het beginpunt te wandelen. Een pittige maar ook schitterende wandeling.

Het stadscentrum van Sydney ligt rond de haven. Dit was de plek waar de eerste Engelse kolonisten en gedeputeerde gevangenen aan land kwamen en de wijk the Rock stichtten. Tegenwoordig is deze omgeving een trendy wijk vol met gezellige terrasjes en restaurants. Veerboten varen af en aan naar de andere oevers van de een van de grootste natuurlijke havens ter wereld. The Waterfront is de kade bij de haven vol restaurants. Daarachter staan de hoge wolkenkrabbers van de stad. De Sydney Tower steekt hier hoog boven uit. ‘s Avonds komt de stad tot leven. Rond het Opera house zijn iedere avond optredens in de buitenlucht. De klanken klinken door over het water.

Ten zuiden van Sydney ligt het beroemde Bondi Beach. We maken een wandeling langs de verschillende baaien langs de kust. Om hier te komen nemen we de bus vanuit het centrum. Een half uurtje later stappen we ongeveer vijf kilometer ten zuiden van Bondi beach uit. Terwijl we richting Bondi Beach wandelen hebben we prachtig uitzicht over de zee. Na tweeënhalf uur wandelen zien we Bondi Beach opdoemen. Ik trek mijn zwembroek aan en duik het water in. Bij iedere hoge golf moet ik moeite doen om mij staande te houden. Soms moet ik zelfs springen wanneer de golf te hoog is. Na het zwemmen in zee droog ik mij af, kleed ik mij weer aan en neem de bus terug naar Sydney.

Na een vlucht van ruim twaalf uur naar Singapore en praktisch direct aansluitend een vlucht van 7,5 uur naar Sidney ben ik aangekomen in de grootste stad van Australië. De lange reis is zeker de moeite waard wanneer ik voor de eerste keer het beroemde Opera House aan de haven zie met daarachter de Harbor Bridge. Eén plaatje die ik zo vaak op televisie gezien heb. Wat een bijzonder gezicht om hier nu zelf te staan.

De laatste weken van het jaar ga ik doorbrengen aan de andere zijde van de wereld. Met kerst en oud-en-nieuw ben ik in Australië. Op het bijgevoegde kaartje staat alvast de geplande route door Australië. Zaterdag vlieg ik via Singapore naar Sydney. Hier komt ik zondag aan het einde van de dag aan. Zoals altijd zal ik proberen een kleine selectie van de reiservaringen en foto's op ronaldopreis.nl plaatsen.

Mijn reis door Bhutan en India nadert het einde. Vanavond laat ga ik naar de luchthaven om rond drie uur op te stijgen richting Frankfurt. Ik heb een bijzonder mooie reis gehad zowel door Bhutan als door de steden Varanasi, Jaipur en Jodhpur in India. De verschillen tussen deze twee landen kunnen bijna niet groter. Het was heel bijzonder om de reis af te sluiten met het Diwali festival, het lichtjesfeest.

Tijdens Divali wordt de overwinning van het licht op de duisternis gevierd, de overwinning van wijsheid op onwetendheid, en van goed op kwaad. Tijdens viering van Divali gaat vaak gepaard met het branden van lichtjes. Ik ben uitgenodigd om het Diwali festival mee te vieren in Ghaziabad, nabij Delhi. Eten komt op tafel, familie leden komen langs en er is vuurwerk, veel vuurwerk. De hele avond door is er siervuurwerk en harde knallen. Overal in ieder appartement zijn kleurrijke lichtjes ontstoken. Het is heel bijzonder om dit mee te mogen maken.

Op een heuvel aan de rand van Jodhpur staat het indrukwekkend grote Umaid Bhavan Palace. Het paleis werd in 1928 in opdracht van de Maharaja Umaid Singh gebouwd. Met de bouw van het paleis gaf de koning ruim 3.000 arbeiders werk in een economisch slechte periode. Het paleis heeft maar liefst 349 kamers. De koninklijke familie woont nog steeds in een gedeelte van het paleis. Een andere deel is een luxe vijf sterren hotel. Ik bezoek het museum ook gevestigd in een vleugel van het Umaid Bhavan Palace. De collectie bestaat uit antieke meubelen, wapens, aardewerk en klokken. De eerlijkheid gebied dat het gebouw van binden mooier is dan de museum collectie zelf.

De Jaswant Thada wordt ook wel de Taj Mahal van Jodhpur genoemd. Deze imposante cenotaaf is gebouwd ter nagedachtenis aan de Maharaja Jaswant Singh in 1899. Op deze plek werden vroeger de koningen gecremeerd. Het as werd uitgestrooid in Varanasi in de Ganges rivier. Rond de Jaswant Thada liggen verschillende monumenten voor koningen op hun crematie locatie.

In 1459 gaf koning Rao Jodha opdracht tot de bouw van het Mehrangarh fort op een rotspunt. De toenmalige stad Marwar was door de ligging tussen de heuvels steeds moeilijker te verdedigen bij aanvallen. De nieuwe stad werd ook de hoofdstad van het rijk. In het paleis zijn prachtige koninklijke zalen. In de Phool Mahal werd gedanst en naar muziek geluisterd. De Moti Mahal (foto) werd gebruikt als ontvangstruimte en slaapvertrek. Door de hoge muren en verschillende opvolgende poorten was het fort niet in te nemen.

S Avonds wandel,ik vanuit mijn hotel naar de beroemdste bioscoop van India. In de Raj Mandir cinema worden de Bollywood films getoond. Van buiten is het gebouw roze. Deze kleur wordt in de foyer en de zaal doorgevoerd. De film die ik ga bekijken is in Hindi. Ik heb daarom vooraf het verhaal doorgelezen. Het gaat over een man die de wereld beter wil maken. Hiervoor gijzelt hij een metro en ontvoert later een vooraanstaand minister. Het losgeld geeft hij aan de arme boeren en verouderde ziekenhuizen. Wellicht typisch voor een Bollywood film dat tussendoor hele nummers gezongen worden inclusief dans. Het geluid staat goed hard. Ik hoef niet bang te zijn in slaap te vallen na een inspannende dag. Toch houd ik het in de pauze voor gezien. De hele film duurt bijna drie uur. Met een tuk-tuk ga ik terug naar mijn hotel.