Glitter en glamour, het thema van het oud en nieuw feestje in Kesteren. Samen met vrienden ben ik een midweek in een huisje aan de Nederrijn, nabij Rhenen. Met in totaak 29 mensen vieren we hier de laatste uren van 2025.

Met de trein arriveer ik in Monaco. Het prinselijk paleis van Monaco was oorspronkelijk een vesting gebouwd in 1215. Het was het grensfort van de Republiek van Genua. Eind dertiende eeuw kwam het begin van de soevereiniteit over Monaco. Direct wanneer ik het station uit loop zie ik luxe appartementen complexen en in de diepte de luxe jachten in de haven. Monaco is tegen een berghelling gebouwd. Hierdoor lopen soms wegen die aan lijken te sluiten, twintig meter boven elkaar. Het is goed kijken wat de beste route is over de trappen, roltrappen en liften. Ik bekijk het paleis, ik kijk uit over de haven en bewonder de kathedraal. Op de kerstmarkt drink ik een Gluhwein. Waar normaal het zwembad is ligt nu een schaarsbaan. Bij het casino in de wijk Monte Carlo, rijden dure wagens af en aan. Pal erachter ligt de Fairmond Hairpin, de beroemde scherpe bocht tijdens de formule 1 in Monaco. Wanneer ik weer naar het station loop heb ik het gevoel dat ik de hele dag trapje op en trapje af gelopen heb. En dat met 27.500 stappen.

Om negen uur wandel ik naar het station van Nice. Met de trein rijd ik naar Eze-sur-Mer. Mijn doel is het middeleeuwse plaatsje Eze Village, dat zo'n 400 meter hoger ligt op een steile rotspunt. Ik sla het Nietzsche- wandelpad over en neem bus 83 de bergen in. Wanneer ik de 14de eeuwse sradpoort passeer kom ik in een stelsel van smalle oude straatjes. De meeste gaan met trappen omhoog. Op de top, tussen de restanten van het oude fort, ligt de botanische tuin. Vanuit deze tuin heb ik uitzicht over de Middenlandse zee. Een prachtig mooi gezicht. Een koffieverkoper vertelt mij dat ik in het goede seizoen ben. In de zomer lopen hier 5.000 toeristen per dag. Vandaag is het veel rustiger. Hoewel ik al een buskaartje heb voor dw terugweg, besluit ik het Chemin de Nietzsche bergpad af te dalen. Een rotsachtig pad met af en toe stenen traptreden. Niet voor niets adviseren borden langs het pad om stevig schoeisel te dragen. Na drie kwartier afdalen ben ik weer bij het station.

Om half twaalf land ik op de luchthaven van Nice. Ik ben een weekendje in de Franse kustplaats en maak hiervandaan morgen een uitstapje naar Monaco. Het is mooi weer op de Promenade des Anglais. Ik kijk uit over de zee. Via het Masséna plein kom ik in de oude stad. Een wirwar aan kleine smalle straatjes. De cours Saleya, de markt, vormt het centrum van de oude stad. Ik bezoek het Palais Lascaris en de prachtige barokke kathedraal. Daarna ga ik met de lift naar het 300 meter hoger gelegen kasteelpark. Hiervandaan is het uitzicht op de stad prachtig. Terug in de oude stad bestel ik een biertje terwijl het langzaam donker wordt. Ook 's avonds in Nice een bijzonder leuke stad.

Vandaag word ik voor de laatste keer wakker in mijn tentje in de woestijn. De afgelopen vijf dagen waren prachtig, maar ik kijk toch ook wel uit naar een douche en scheerbeurt. Het zal nog wel wat moeite kosten om het zand overal weer uit en vanaf te krijgen. Na het ontbijt rijden we terug naar Djanet. Een afsluiting van een mooi Sahara avontuur.

Met twee 4x4 voertuigen rijden we door de Sahara woestijn. Overal zand en rotsformaties. Na iedere bocht is het uitzicht spectaculair. De chauffeurs laten lucht uit de banden lopen om meer grip te hebben in het losse zand. Je voelt de wagen driften door het mulle zand. Dan te bedenken dat dit maar een heel klein stukje is van de enorme Sahara woestijn.

In het grensgebied van Algerije, Libië en Niger zijn duizenden rotstekeningen uit de oudheid gevonden. De tekeningen dateren uit verschillende perioden, maar de oudste zijn zeker van 6.000 bC of ouder. We stoppen regelmatig bij tekeningen. Sommigen zijn op de rotsen geschilderd, anderen zijn ingekerft.

Aan het einde van de avond gaan we in Algiers aan boord voor de vlucht naar Djanet. Djanet ligt in het zuiden van Algerije in de Sahara. Net na middernacht komen we aan. In het donker rijden we naar het hotel. De volgende dag ontmoeten we de crew voor de woestijntocht. Met twee 4x4 wagens rijden we de woestijn in. Het natuurgebied bevindt zich nabij de grenzen van Libië en Niger. Voor de avond wordt de campsite voor de eerste keer ongebouwd. De crew bereid een heerlijk diner. Wat een mooie omgeving.

Vandaag hebben we nog een vrije dag in Algiers, voordat we vanavond laat naar het zuiden van Algerije vliegen. Omdat we gisteren Algiers al uitgebreid bekeken hebben, hebben we een tour geboekt naar de oude Romeinse stad Tipaza. Leila is de gids voor vandaag. Zij neemt ons eerst mee naar de oude Numidische hoofdstad Cherchell. De opgravingen liggen midden in de stad. We bekijken de haven, de Grieks ogende moskee en de restanten van het ovale amfitheater. Tipaza ligt enkele kilometers oostwaarts. Deze stad is beter bewaard gebleven. We passeren het theater, de tempels en komen via de oude Romeinse weg bij de kust. Een prachtig gezicht. Na een uitgebreide lunch stoppen we op de terugweg bij het mausoleum van de Mauritaniërs. Destijds, voor de jaartelling, bevond dit rijk zich hier. Terug in Algiers wachten we op de transfer naar de luchthaven. Vanavond laat vliegen we naar de woestijn van Zuid Algerije. De komende vijf dagen bevinden we ons in de woestijn, zonder elektriciteit en dus ook geen wifi. In de nacht van vrijdag op zaterdag vliegen we weer terug naar Algiers.

Vanmorgen vroeg op. Om half acht werden we al naar het vliegveld van Ghardaia gebracht voor de vlucht naar Algiers. Een vlucht van net een uur met een propeller vliegtuigje. Ryhad, de gids voor vandaag, staat ons op te wachten. Hij neemt ons vandaag mee door Algiers. We beginnen bij het Ottomaanse fort en moskee. Daarna dalen we af via trappen door de smalle straatjes van de Casbah, de oude wijk van Alguers. Door de ligging en de historie, staat deze wijk op de Unesco lijst. Vanaf een terras kijken we uit over de zee en haven. We lunchen in een lokaal restaurantje. We bezoeken het Ottomaanse paleis van de Bei-heersers. Met de metro rijden we naar de Botanishe tuin. Een uitgebreid park uit de tijd van de Franse overheersing. We sluiten de tour af met een kabelbaan naar het onafhankelijkheidsmonument. Onder het monument worden in een museum de Franse wreedheden getoond. De tour vandaag gaf een leuk beeld van de stad Algiers.

Vandaag hebben we de oude Berber oase steden in de M'Zab vallei bezocht. We zijn begonnen in de oude stad: Atheuf. Deze stad, opgetrokken uit voornamelijk lemen huizen, is gesticht in 1012. De stad was volledig ommuurd. Later zijn er ommuurde wijken aan toegevoegd. De oudste wijk ligt het hoogst. Hier staat ook de oude moskee met lemen minaret. In Ghardaia bezoeken we de markt. Het is vrijdag, de dag van het gebed. Op straat is het hierdoor rustig. Na de lunch bezoeken we Benu Isguen. Deze stad dateert uit de 14de eeuw. Ook hier smalle straatjes, overdekte steegjes en veel traptreden die naar het oudste deel leiden. Vanaf devtop zien we ook de andere twee steden: Melika en Bou Anoura liggen. Met recht vormen deze vijf steden een Unesco werelderfgoed.

Vanochtend vertrokken uit El Oued voor een flinke tocht door de woestijn naar Ghardaia. Mustafa, onze nieuwe chauffeur rijdt ons vandaag. Bij Tamacine stoppen we na zo'n twee uur rijden. Hier stichtten de Berbers in de 8ste eeuw hun stad. We volgen de lokale gids Nassar tussen de restanten van de lemen huizen. We kunnen de 22 meter hoge minaret beklimmen. Op de trap ligt overal duivenpoep. Dit geeft wel aan dat hier praktisch nooit mensen komen. Verderop in het stadje, toont Nassar de grote moskee en het naastgelegen mausoleum. Daarna zetten we koers naar Ghardaia. Nog enkele uren rijden. De lunch is in een wegrestaurant. Er is geen tafel beschikbaar, maar iemand die alleen eet wordt gesommeerd plaats te maken. Het komt allemaal chaotisch over, maar komt vooral door het naar elkaar schreeuwende personeel (en slechte akoestiek). Het eten smaakte prima. Aan het einde van de middag arriveren we bij het hotel in Ghardaia. Hier blijven we twee nachten.

Gisteravond ben ik mijn jas vanuit het restaurant vergeten mee te nemen. Ik merkte het pas vanochtend op. In het restaurant en bij de receptie geen spoor van de jas. De manager van het restaurant kwam nog zeggen dat alle voorwerpen bij hem gemeld worden. Niets. De jas is officieel 'lost'. De jas was al aan vervanging toe, maar is de afgelopen jaren sinds Tibet toch meegeweest naar veel landen. Hopelijk wordt het niet te koud in de woestijn en volstaat een goede trui. Op de foto de jas in betere tijden (en ikzelf ook)

Vanochtend zijn we eerst naar de souq van Biskra gegaan. Dit stelsel aan straatjes vol met kraampjes en winkeltjes ligt op loopafstand van het hotel. Veel kraampjes worden nog opgebouwd. Bij de groente en fruit is het drukker. Buiten Biskra bezoeken we de Sidi Okba moskee. De moskee is om de tombe uit 686 nC van Sidi Okba gebouwd. Hij zou bevriend geweest zijn met de profeet Mohammet. Hiervandaan verlaten we de bergen en rijden de woestijn in. Het landschap wordt vlakker en droger. In een woestijndorpje bestellen we koffie. Hier is het leven veel primitiever dan in de eerdere steden die we bezocht hebben. Rond twee uur arriveren we in El Oued, een middelgrote stad in de woestijn. We maken een wandeling door de souq en lunchen in een restaurant. Daarna gaan we naar het La Gazelle D'Or resort net buiten de stad. Met een golfkarretje worden we naar ons huisje gereden. Het zwembad ligt er mooi bij, maar wanneer ik er in spring blijkt het water zeer koud. 's Avonds eten we in het restaurant: buffet.

Vanochtend zijn we eerst naar het vliegveld gereden. Zou de bagage van Milko er zijn? Yes, de reistas is gearriveerd in Constantine. We hebben vandaag een flinke tocht voor de boeg. We rijden richting Batna. Onderweg passeren we het mausoleum van de Berber koning uit 300 vChr. Hij leidde het onafhankelijke land Numidie. Daarna rijden we door naar Timgad. Dit is de best bewaard gebleven Romeinse stad uit de regio. Hierdoor wordt het ookwel het Pompeii van Afrika genoemd. De stad was bedolven onder een flinke laag woestijnzand. We bekijken de bibliotheek, de tempels en de toegangspoort. Nabij Timgad lunchen we eenvoudig, maar erg lekken. Op weg naar Biskra bekijken we de grotwoningen van Ghoufi. In Biskra wacht een verrassing. Het hotel is vol. De kamers zijn gereserveerd en betaald, maar het hotel is vergeten de boeking vast te leggen. Snel wordt een ander hotel geregeld. Hier blijken de elektronische sleutels niet te werken. We sluiten de avond af bij een Syrisch restaurant. Het was weer een bijzondere en mooie dag.