Vandaag heb ik met een Belgische gids een fietstocht door Sevilla gemaakt. De route liep om het oude centrum heen omdat in het wandelgebied niet gefietst mag worden. Gisteren heb ik wandelend het centrum al bezocht. Zo heb ik een mooi beeld van deze prachtige stad gekregen. Helaas kon ik het Alcazar Real niet bezoeken. Het was al uitverkocht. Als alternatief heb ik het Casa de Pilatos bezocht. Na het Alcazar, het mooiste 16de eeuwse paleis in de stad. Verder heb ik onder andere de Plaza de Espana bezocht, het Parque Maria Luisa, gedwaald door de wijken Santa Cruz, Triana en Macarena en tapas gegeten op één van de gezellige terrasjes in de stad. Kortom: heerlijk genoten van twee dagen Sevilla.

De Catedral de Sante Maria de la Sede van Sevilla is een van dw grootste kathedralen ter wereld. Onder de kathedraal liggen de restanten van een Moorse moskee. De Giralda kerktoren in gebouwd op de voormalige minaret. Met gids Chiel loop ik door de kerk. Ik zie de schatkamer, het gouden altaar en het graf van Columbus. Vorig jaar waren ze in de Dominicaanse Republiek overtuigd dat hij daar lag. Als laatate beklim ik de Giralda toren voor een uitzicht over Sevilla. Een bezoek aan de Iglesia del Salvador kerk is inbegrepen in het kathedraal-ticket. Deze kerk is meer barok georienteerd met veel bladgoud. Misschien is deze kerk nog wel mooier. Morgen ga ik fietsen door Sevilla en volgen meer fotos van de atad.

Op weg naar Sevilla maken we een tussenstop in Arcos de la Frontera. Dit dorpje is een van de meest bijzondere Pueblos Blancos (witte dorpen) van Andalusië. Het historische centrum is gebouwd op een steile kalksteenrots. De Castillo de los Duques en de Basilica Menor de Santa vormen het centrumvan Arcos. Het is leuk om door de straatjes te dwalen en uit te kijken over het stadje vanuit de kerktoren.

Aan het einde van de middag komen we aan in Vejer de la Frontera. Een sradje hoog op een bergpunt. Wanneer we door de straatjes dwalen, valt op dat alle huizen wit gekleurd zijn. Het witte stadje. Het is rustig op straat en veel horeca is al gesloten. Op het centrale plein is nog een cafe geopend. Toch is het leuk om door de straatjes te dwalen.

Even na tien uur arriveren we bij Gibraltar. Een klein stukje Verenigd Koninkrijk in Spanje. In 1704 veroverde een coalitie van Nederlandse en Britse schepen de rots van Gibraltar. Tijdens het verdrag van Utrecht in 1713 werd bepaald dat Gibraltar officieel Brits is. Dat besluit heeft nu nog tot gevolg dat de douane mijn paspoort wil zien. Het Grand Casemates square en de Main Street liggen aan de voet van de 426 meter hoge rots. De hoofdstraat bestaat uit toeristen winkeltjes. Rond het middaguur gaan we de rots op. Met een busje rijden we hoger. Het uitzicht op de baai en zee is prachtig. Bij Europa Point, het zuidelijkste puntje van Gibraltar staat de vuurtoren. Aan de overzijde zie ik de bergen van Marokko liggen. Hoger in de bergen bezoeken we de St Michaels cave, een mooie druipsteengrot. Op het parkeerterrein hopen Berber apen op eten. Zij vormen de enige wilde apen kolonie van Europa.

Cádiz wordt beschouwd als een can de oudste steden van Europa. Al 1100 jaar voor Christus vestigden zich al mensen op dit strategisch gelegen schiereiland. De kathedraal, gebouwd in de 18de eeuw is een blikvanger. Ook door zijn omvang. Vanaf de toren heb ik uitzicht over oud Cádiz. Naast de kathedraal liggen de opgravingen van het Teatro Romano. Ik dwaal door de smalle levendige straatjes. Het is prachtig weer. Op een terrasje bestel ik een lunch. Na de lunch kom ik bij de zee. Ik volg de boulevard tot het Castillo de Santa Catalina. Een verdedigingsfort uit de 16de eeuw. Vanaf de vestingmuur zie ik de blauwe zee. Via een landtong kom ik bij het meer in zee gelegen Castillo de San Sebastián. Dit fort is meer vervallen. Via de straatjes van de oude stad keer ik terug naar de kathedraal.

De streek rond Jerez de la Frontera staat bekend om de sherry productie. We krijgen een rondleiding door de wijnkelders van Gonzalez Byass. Sinds 1835 wordt hier al sherry geproduceerd en dit wordt nog steeds naar ruim honderd landen geexpoteerd. Lola is de gids. Zij is Spaanse, maar spreekt Nederlands. Zij vertelt over het proces, de verschillende soorten en dat sommige vaten al meer dan 60 jaar in de kelders liggen te rijpen. Na de tour volgt de proeverij. Drie soorten, waaronder de Tio Pepe. Ik heb eigenlijk nooit sherry gedronken en ik kom er al snel achter waarom. Ik vind alle drie de soorten niet zo lekker, al smaakt de zoete creamy Solera 1847 nog het beste.

Het oude centrum van Ronda, gebouwd op een steile rotspunt, is een van de bestemmingen die ik graag wilde bezoeken. Ik vind het dan ook bijzonder wanneer ik de brug uit 1751 over El Tago kloof oversteek. In het oude centrum bezoek ik Casa Del Rey Moro. In dit huis bevindt zich een watermijn. Via een uit de rotsen gehouwen trap, kom ik bij de Guadalevin rivier in de kloof. Na de afdaling moet ik via dezelfde trap weer omhoog. Aan de rand van het centrum ligt Baños Arabes, deze Arabische baden dateren uit de 13de eeuw. Na de lunch is de gezellige smalle straatjes met overwegend witte huizen, dalen we af naar het uitkijkpunt Arco del Cristo. Hiervandaan heb ik een mooi zicht op de steile rotsen en de historische Puente Nuevo brug. Ik sluit de stadstour door Ronda af in de Iglesia de Santa Maria la Mayor. De bouw van de kerk startte in de zestiende eeuw. Vanaf het dak heb ik uitzicht over heel Ronda. Prachtig.

Vanmorgen om half vier parkeerde ik mijn auto in Aalsmeeren werd met de shuttlebus naar Schiphol gereden. In zo'n drie uur vloog ik naar Malaga voor een 12 daagse rondreis door Andalusië. Bij aankomst ontmoette ik de groep en reisleider. Met de bus reden wenaar Antequera. Hier liggen de dolmens uit de bronstijd. Een soort groot uitgevallen hunebedden. In de middag dwaalden we door de stad. De arena van het stierenvechten. Tientallen kerken die helaas veelal gesloten waren, tot aan het fort. Vanavond is er een gezamenlijkdiner. Morgen rijden we verder naar Ronda.

De vakantie zit er weer op. Om 04:00 uur stap ik in de auto voor de terugrit. Het is rond het vriespunt en het sneeuwt een beetje. Voorzichtig rijd ik naar de snelweg. In het donker passeer ik München. Ik heb besloten om een pauze te houden in Kassel. Dit is 600 km rijden. In Kassel ligt het Bergpark en Schloss Wilhelmhöhe. Het park rond het paleis van keizer Wilhelm I is het grootste bergpark van Europa. Het neoclassicistische slot is eind 18de eeuw gebouwd. Ik wandel door het park naar het Löwenburg slot, een imitatie van een Middeleeuws ridderfort. Het pad loopt flink omhoog. Hier was al voor gewaarschuwt bij de reservering. Om twaalf uur is de rondleiding. De rondleiding door de gerenoveerde kamers en de toren is in het Duits. Ik krijg een folder met de Nederlandse uitleg. De gids neemt de tijd en de rondleiding loopt uit. Dit is zeker niet erg. We sluiten af in de wapenkamer en de kapel. Hier ligt Wilhelm I begraven. Na de rondleiding ga ik terug naar mijn auto en rijd de laatste 450 km naar huis.

De weersverwachting voor vandaag is best prima. In ieder geval geen neerslag. We gaan daarom vandaag skien op de Steinplatte, een skigebied op 20 minuten rijden. Al direct wanneer we arriveren is te merken dat meer mensen hetzelfde idee hebben. Rijen voor de kassa en voor de gondel. Gelukkig heeft het gebied brede pistes en schijnt de zon. We skien tot over de grens met Duitsland. De verse sneeuw van gisteren leidt al snel tot flinke hopen en boekels. Wanneer het s middags bewolkter wordt, zijn deze bulten slechter te zien. We gaan met de gondel weer naar beneden en storten ons in de Apres-ski.

Er is vandaag langdurig sneeuw voorspeld op de piste en door de harde wind is de gondel in de ochtend gesloten. Geen goed weer om te gaan skien. Met de bus rijden we naar Walchsee. Hiervandaan wandelen we door de bergen terug naar Kössen. Een wandelpad tussen de besneeuwde bomen door. Bij de Riederalm pauzeren we met een hapje en een drankje. We lopen door de verse sneeuw. Hier heeft nog niemand gelopen vandaag. We kunnen het pad nauwelijks onderscheiden. Soms is de sneeuwlaag twintig centimeter, soms zakken we tot voorbij de knieen weg. Door de sneeuwlaag daalt het vanaf het hoogste punt weer redelijk makkelijk af richting Kössen. Alleen wanneer we weer lager komen wordt de ondergrond ijzig. Veilig komen we weer in Kössen aan na een mooie wandeling.

Wanneer ik s morgens de gordijnen open doe, zie ik dat het gesneeuwd heeft. Het landschap is wit. Helaas is de Kössen-berg in wolken gwhuld. Wanneer we met de gondel omhoog gaan, blijkt boven het zicht beperkt te zijn. Voorzichtig ski ik naar beneden. Ik ben duidelijk een mooi-weer skier. Gelukkig komt de zon s middags voorzichtig door. Het zixht wordt direct beter. Wel leidt de nieuwe sneeuw tot flinke boekels op de piste. Zonder problemen komen we weer beneden uit. Hoewel het niet de meest ideale omstandigheden zijn, is het wel genieten van de sneeuw.

Aan het begin van de avond aangekomen bij de overnachting in Windelsbach. Bij een overnachting in Duitsland hoort natuurlijk als maaltijd een schnitsel, patat en bier

Vandaag vertrokken voor een weekje Wintersport in Oostenrijk met vrienden. Om de voorjaarsvakantie drukte te mijden, ben ik al vandaag vertrokken. Ik slaap vanavond in Duitsland nabij Rothenburg. Ik ben al voor negenen vertrokken en passeerde rond 11:00 uur de grens bij Venlo. In Brühl was het tijd voor de pauze. Ik heb een uurtje gewandeld door de paleistuinen van Schloss Augutusburg. Helaas is het paleis in de wintermaanden gesloten. Lijkt me een mooie reden om nog een in de zomer terug te keren. Helaas begon het het laatste stukje te regenen. Misschien een voorbode voor de rest van de week. In Kössen is de komende week veel sneeuw op de top en regen in het dal voorspeld.