Rond half vier land ik op de internationale luchthaven van Koeweit. Tijdens de vlucht ben ik in contact gekomen met een Indiër die al 31 jaar in Koeweit woont. Volgens zijn visite kaartje, die ik direct in mijn handen gedrukt kreeg, is hij generaal-manager. Hij biedt mij aan om mij naar mijn hotel in de stad te brengen. Even later rijdt zijn chauffeur voor en stap ik in. Ayyoob vraagt waarom ik voor het Oasis hotel gekozen heb? Hij vindt het drie sterren hotel niet goed genoeg. Of hij een andere kamer voor mij moet boeken? Nee dat hoeft niet. Ik bedank hem wanneer ik even later uit stap. Ik beloof hem te bellen, wanneer er maar iets is waar ik mij niet prettig bij voel. Ik ga naar mijn kamer op de vijfde verdieping en heb een prachtig uitzicht over de wolkenkrabbers van Koeweit stad

De afstand van de haven naar de Burj Khalifa, werelds hoogste toren is maar veertien kilometer, toch kost het ruim drie kwartier om er te komen. Dubai heeft echt een verkeersprobleem. De ingang van de toren bevindt zich in de Dubai Mall. Dit winkelcentrum is het grootste ter wereld, zoals wel meer is in Dubai. Er blijkt een flinke rij te staan voor de lift. Bordjes geven een wachttijd aan van ruim 45 minuten. Er zit niets anders op dan dit gelaten af te wachten. Wanneer ik eindelijk aan de beurt ben, zoef ik binnen een minuut van de begane grond naar de 124ste verdieping. Vanaf deze verdieping heb ik een prachtig uitzicht over de stad Dubai bij nacht. Dit was het wachten wel waard.

Met een klein groepje van maar vier deelnemers ga ik vandaag op de fiets door Dubai. Ook gaan twee gidsen mee. Eén voor en één achter. Dit blijkt al snel geen overbodige luxe, want we fietsen over drukke rotondes en brede verkeerswegen. Wanneer we aan de kust komen kunnen we rustig over de speciale fietsstrook langs het strand rijden. De tocht leidt naar de Burj Al-Arab, zo’n twintig kilometer verderop. Ook hebben we tijd om in het naastgelegen winkelcentrum wat te drinken of te eten. Op de terugweg zie ik de hoge wolkenkrabbers van Dubai goed liggen. De Burj Khalifa steekt daar fier bovenuit.

Na de safari (vorige bericht( zoek ik een ligbed op op het strand van Sir Bani Yas. Ik pak mijn leesboek en geniet.

Wildlife in Abu Dhabi. In 1977 gaf Sheikh Zayed opdracht om het eiland Sir Bani Yas een natuurgebied te maken. Talrijke dieren werden geïntroduceerd, waaronder zebra's, giraffen, antilopen en struisvogels. Doordat er nauwelijks natuurlijke vijanden zijn leven er tegenwoordig ruim 17.000 dieren in het Arabian Wildlife Park. Met een open 4x4 word ik door het park gereden. Al snel spotten we volop dieren. Dit is ook niet zo moeilijk. Ze worden net bijgevoederd.

De imposante Sheikh Zayed moskee in Abu Dhabi is een bijzonder bouwwerk. De buitenkant van de moskee wordt gesierd door ongeveer duizend pilaren. De enorme binnenplaats is bedekt met Italiaans marmer. De moskee biedt plaats aan 50.000 gelovigen en behoord tot de top 10 grootste moskeeën ter wereld.

Aan boord van de MSC Euribia. Sinds 2023 het nieuwste en grootste schip van MSC. Het schip wordt aangedreven door LNG vloeibare aardgas en stoot daardoor aanzienlijk minder zwavel en stikstof uit. Op het schip zijn ruim 2.400 cabine met ruimte voor 6.300 passagiers. Er zijn verschillende zwembaden, een casino, sportruimte en een theater. Prima om een weekje te verblijven.

Een bezoek aan het eiland Bahrein is helemaal speciaal met een bezoek aan het Bahrein International Circuit, het formule 1 racecircuit. Sinds 2004 worden races gehouden hier in de woestijn. Dit jaar voor de twintigste keer (alleen 2011 niet door politieke onrusten). Vanaf de VIP toren overzie ik het gehele circuit en vooral de eerste bocht, waar vaak incidenten gebeuren na de start. In de control ruimte is te zien hoe de wedstrijd op tientallen monitoren in de gaten gehouden wordt. Aan het einde van de tour mag ik ook het circuit op. Hoe bijzonder is het om even op de finishlijn te staan.

Wanneer ik de gordijnen op doe meert de boot af in de haven van Doha. Er wordt op de deur geklopt. Mijn ontbijt wordt gebracht. Op mijn balkon nuttig ik het ontbijt in het zonnetje. Even later ontmoet ik Wessel. Hij is mijn gids voor de fiets tour door Doha. We volgen de Cornice, de boulevard langs de kust. In de verte zie al de moderne skyline van de wijk West-end. Wat is dit prachtig.

In de ochtend heb ik de tijd om de spicy en goud market te bezoeken in het oude deel van Dubai. Op een landtong aan de Dubai kreek is de stad ooit ontstaan. Tegenwoordig is de souq vooral gericht op toeristen. Verkopers proberen met gladde praatjes de bezoekers te verleiden iets te kopen. Zij komen vooral uit landen als Bangladesh, India, Nepal en Pakistan. Niemand is hier origineel Arabier. In de middag reis ik naar de haven. Het schip de MSC Euribia ligt al te wachten. Mijn hotel voor de komende acht dagen. Ik ga aan boord en op zoek naar cabin 10180.

De eerste maanden van het nieuwe jaar staan in het teken van reizen. De eerste etappe hierbij is Dubai. Vanochtend ben ik om drie uur naar de luchthaven gereden. Om half zeven steeg ik vervolgens op richting Dubai. Een vlucht van zeven uur. Morgen ga ik aan boord van de MSC Cruise op weg naar Doha en Bahrein. Dit geeft mij de gelegenheid om nu nog even de gezellige wijk Al Rigga te verkennen. In de straatjes zitten veel restaurantjes en op de nightmarket is volop streetfood te verkrijgen. Het ziet er veilig genoeg uit en ik besluit het te proberen. Morgen gaat het avontuur weer verder. NB: voor diegene die ook het dagelijkse reisprogramma normaliter ontvangen, dit ben ik voor deze reis vergeten aan te zetten.

De laatste uren van het jaar breng ik door met vrienden in Kesteren. Voor de oudejaarsavond is het thema film en televisie. Hierop heeft iedereen de kledij aangepast om in stijl 2024 af te sluiten.

Als een van de laatste bestemmingen van Tunesië bezoek ik het indrukwekkende amphitheater van El Jam. Na de theaters in en nabij Rome is dit de grootste. In de arena streden vroeger de gladiatoren tegen elkaar of tegen wilde dieren. Vanaf zijn balkon keer de sultan toe. Het amphitheater is een mooie plek om de leuke en mooie reis naar Tunesië af te sluiten. Dank voor het volgen.

Sfax is de tweede stad van Tunesië met bijna twee miljoen inwoners. In de oude stad vormt de medina een levendige markt. In tegenstelling tot veel andere medina’s is deze markt gericht op de lokale mensen. Het is leuk om door de smalle straatjes te dwalen.

Chott el Djerid is het grootste zoutmeer van Tunesië. Brak zeewater stroom in het meer en het zout blijft achter wanneer het water verdampt. Door zandstormen wordt het zout vermengd met zand. Dit geeft het zoutmeer een zanderig aanzicht. Helaas.