De Pitons van Saint Lucia zijn twee enorme bergpunten die ooit deel uitgemaakt hebben van een vulkaankrater. Miljoenen jaren terug kwam de vulkaan tot uitbarsting. Het stadje Soufriere aan de voet van Pitons ligt in de oude vulkaan krater. Tegenwoordig is de hoofdvulkaan niet meer actief, maar in de omgeving zijn nog wel vulkanische warmwater- en modder bronnen.

Op 18 september 2017 trok de verwoestende orkaan Maria over het eiland Dominica. Negentig procent van de huizen op het eiland raakte beschadigd. Wanneer we Roseau, de hoofdstad van Dominica, bezoeken zien we nog altijd veel beschadigde huizen. Ook de twee kerken staan er zeven jaar na dato nog gehavend bij. Van één kerk is het complete dak nog altijd verdwenen. Bewoners proberen er het beste van te maken. In een beschadigd pand is het Ruins Rock café gevestigd op de begane grond.

Vanaf de hoofdstad van Barbados, Bridgetown varen we naar één van de baaien voor de kust. Met een snorkelmasker gaan we het water in. In de baai zwemmen regelmatig zeeschildpadden. Al snel zie ik enkele schildpadden op de bodem enkele meters onder mij. Wat een mooi gezicht. De dieren lijken zich niet te storen aan de zwemmers boven hen.

De eilanden is het Caribisch gebied zijn allemaal in de koloniale periode veroverd door Europese landen. Ook werden Afrikaanse slaven naar de eilanden getransporteerd. Het klimaat op de eilanden bleek ideaal voor rietsuiker plantages. Op Trinidad en Tobago bezoeken we de restanten van de oude roestige machines van de plantage. Van de gebouwen zijn alleen nog ruïnes over in het regenwoud.

De eerste dag van onze cruise is een dag op zee. Dit geeft ons de gelegenheid om het schip de Costa Fortuna te verkenner. Alles is aan boord. Op het bovendek bevinden zich enkele zwembaden, fitnesruimtes en een spa. Verder zijn aan boord verschillende restaurants, bars en een theater. Er is genoeg vermaak voor de drieduizend passagiers op de Costa Fortuna.

Wanneer we aan de kade komen zien we de Costa Fortuna liggen. Wat een enorm schip met dertien verdiepingen. Het schip is bijna driehonderd meter lang. Via de loopplank komen we aan boord. We worden enthousiast welkom geheten. Met de lift gaan we naar hut 6278. Hier zullen we de komende twee weken verblijven. Vanaf ons balkon kijken we uit over Point-a-Pitre op Guadeloupe.

Op weg naar Guadeloupe hebben we een overstap op de luchthaven van Parijs. In Amsterdam blijkt een passagier te ontbreken. De bagage moet van boord gehaald worden. Na drie kwartier vertrekt de vlucht alsnog richting Frankrijk. Door de vertraging hebben we in Parijs nog maar 20 minuten om onze vlucht te halen. We zitten achterin het vliegtuig en minuten gaan voorbij voordat we het vliegtuig uit kunnen. Snel gaan we van Terminal 2F naar 2E. Een flink stuk lopen. Bij de douane gaat het loket net voor ons dicht. We mogen bij andere reizigers voor. Tot overmaat van ramp ligt gate E53 helemaal achterin. Bij de gate aangekomen zijn we net te laat. De gate is al gesloten en de slurf is dicht. Een baliemedewerkster neemt contact op met de gezagsvoerder. Er wordt een uitzondering gemaakt en we mogen nog aan boord. Als laatste passagiers gaan wij aan boord. Hijgend en puffend nemen we plaats. We realiseren ons dat als we 30 seconden later geweest waren, we de vlucht gemist zouden hebben.

Samen met Rita ga ik een cruise vakantie houden in het Caribisch gebied. Met het luxe cruiseschip Costa Fortuna bezoeken we verschillende Caribische eilanden (zie ander bericht voor de route). Aan boord hebben we een hut met een balkon. Heerlijk om iedere dag wakker te worden op een ander eiland. De foto's komen wat later op deze website. Aan boord is beperkt internet.

Twee weken lang gaan Rita en ik varen met de Costa Fortuna in het oostelijke Caribisch gebied. We gaan aan boord in Guadeloupe. Na een dag op zee komen we aan in Trinidad en Tobago. Via Barbados, Saint Lucia, Dominica en Martinique komen we weer in Guadeloupe. De tweede week gaat noordelijker naar de Bridse Maagdeneilanden, Stin Maarten, Antiqua en Sint Vincent en de Grenadines. Uiteindelijk meren we weer aan in Point-a-Pitre op Guadeloupe. Hiervandaan vliegen we terug naar Amsterdam.

Ook dit jaar was ik in de voorjaarsvakantie in Kössen met vrienden. Kössen ligt net over de Duitse grens in Oostenrijk en is een klein skigebied. Bij aankomst in het dorp viel direct het zicht op de groene pistes. De dalafdaling was door te weinig sneeuw niet mogelijk. Wel was het mogelijk om met de gondel naar de top van het skigebied te gaan. Echter hier waren maar drie stoeltjesliften open. Doordat de dalafdaling niet mogelijk was, was een groot deel van het gebied niet bereikbaar. Ondanks de hoge temperaturen, de zachte en beperkte sneeuw was het toch weer een gezellig week en met wat beperkingen viel goed te skiën.

Met een snorkeltocht boven het koraal van de Great Barrier Reef komt ook een einde aan een prachtige vakantie van vier weken in Australië. Een reis met veel hoogtepunten. De eerste blik op het Opera huis in Sydney lijkt al weer een hele lange tijd geleden. Aan het begin van de avond vlieg ik weer terug naar Singapore om daar over te stappen richting Schiphol. Zaterdagochtend vroeg ben ik weer terug met mooie vakantieherinneringen in mijn bagage.

Voor de noord oost kust van Australië ligt het grootste koraal rif ter wereld. The Great Barrier reef bestaat uit een keten aan koraal plekken op ondiepe stukken. Met de catamaran boot leggen we aan vlak bij koraal. Vanaf het schip zwemmen er naar toe. Terwijl ik kijk naar de verschillende kleuren koraal, de grillige vormen en de kleurrijke vissen bedenk ik mij hoe mooi natuur kan zijn. Langzaam beweeg ik mijn flippers om verder over het koraal te gaan. Schitterend.

Op ongeveer driekwartier varen vanuit Cairns ligt het eiland Fitzroy. Eén eiland met een resort en een barretje. De meeste toeristen komen hier per boot om een dag op het eiland te vertoeven en om te snorkelen vanaf de kant. Ook ik. Ik stap van de boot op de pier, met mijn snorkel spullen in de hand. Ik wurm mij in het wetsuit. Dit wetsuit is niet nodig voor de kou, het zeewater is 29 graden, maar tegen giftige kwallen. In het water zie ik mooi koraal en prachtige vissen.

De Waterfront van Darwin is het toneel van de oud en nieuw viering. Rond de haven is iedereen bijeengekomen voor een licht- en watershow, muziek en natuurlijk het vuurwerk om middernacht. Zelfs rond middernacht is het nog altijd dertig graden. Het is vochtig warm, maar wel lekker weer om te wachten op 2024. In Darwin is het 8,5 uur eerder nieuwjaar dan in Nederland. Het voelt wat vreemd om de volgende morgen al om half acht een vlucht naar Cairns te nemen. Het nieuwjaar barst in Nederland los tijdens mijn vlucht. Gelukkig Nieuwjaar !

In het Litchfield National Park liggen verschillende watervallen. Bij sommige waterpoelen is het onveilig om onderaan de waterval te zwemmen omdat deze poeltjes ook door krokodillen bereikt kunnen worden vanuit de rivier. Bij de Florence falls is het zwemmen veilig. Via een lange trap daal ik af tot de basis van de waterval. Het water is heerlijk verkoelend. Ik waag mij niet onder de straal van de waterval. Je weet nooit wat met de stroom mee kan drijven.