Samen met Rita ga ik een cruise vakantie houden in het Caribisch gebied. Met het luxe cruiseschip Costa Fortuna bezoeken we verschillende Caribische eilanden (zie ander bericht voor de route). Aan boord hebben we een hut met een balkon. Heerlijk om iedere dag wakker te worden op een ander eiland. De foto's komen wat later op deze website. Aan boord is beperkt internet.

Twee weken lang gaan Rita en ik varen met de Costa Fortuna in het oostelijke Caribisch gebied. We gaan aan boord in Guadeloupe. Na een dag op zee komen we aan in Trinidad en Tobago. Via Barbados, Saint Lucia, Dominica en Martinique komen we weer in Guadeloupe. De tweede week gaat noordelijker naar de Bridse Maagdeneilanden, Stin Maarten, Antiqua en Sint Vincent en de Grenadines. Uiteindelijk meren we weer aan in Point-a-Pitre op Guadeloupe. Hiervandaan vliegen we terug naar Amsterdam.

Ook dit jaar was ik in de voorjaarsvakantie in Kössen met vrienden. Kössen ligt net over de Duitse grens in Oostenrijk en is een klein skigebied. Bij aankomst in het dorp viel direct het zicht op de groene pistes. De dalafdaling was door te weinig sneeuw niet mogelijk. Wel was het mogelijk om met de gondel naar de top van het skigebied te gaan. Echter hier waren maar drie stoeltjesliften open. Doordat de dalafdaling niet mogelijk was, was een groot deel van het gebied niet bereikbaar. Ondanks de hoge temperaturen, de zachte en beperkte sneeuw was het toch weer een gezellig week en met wat beperkingen viel goed te skiën.

Met een snorkeltocht boven het koraal van de Great Barrier Reef komt ook een einde aan een prachtige vakantie van vier weken in Australië. Een reis met veel hoogtepunten. De eerste blik op het Opera huis in Sydney lijkt al weer een hele lange tijd geleden. Aan het begin van de avond vlieg ik weer terug naar Singapore om daar over te stappen richting Schiphol. Zaterdagochtend vroeg ben ik weer terug met mooie vakantieherinneringen in mijn bagage.

Voor de noord oost kust van Australië ligt het grootste koraal rif ter wereld. The Great Barrier reef bestaat uit een keten aan koraal plekken op ondiepe stukken. Met de catamaran boot leggen we aan vlak bij koraal. Vanaf het schip zwemmen er naar toe. Terwijl ik kijk naar de verschillende kleuren koraal, de grillige vormen en de kleurrijke vissen bedenk ik mij hoe mooi natuur kan zijn. Langzaam beweeg ik mijn flippers om verder over het koraal te gaan. Schitterend.

Op ongeveer driekwartier varen vanuit Cairns ligt het eiland Fitzroy. Eén eiland met een resort en een barretje. De meeste toeristen komen hier per boot om een dag op het eiland te vertoeven en om te snorkelen vanaf de kant. Ook ik. Ik stap van de boot op de pier, met mijn snorkel spullen in de hand. Ik wurm mij in het wetsuit. Dit wetsuit is niet nodig voor de kou, het zeewater is 29 graden, maar tegen giftige kwallen. In het water zie ik mooi koraal en prachtige vissen.

De Waterfront van Darwin is het toneel van de oud en nieuw viering. Rond de haven is iedereen bijeengekomen voor een licht- en watershow, muziek en natuurlijk het vuurwerk om middernacht. Zelfs rond middernacht is het nog altijd dertig graden. Het is vochtig warm, maar wel lekker weer om te wachten op 2024. In Darwin is het 8,5 uur eerder nieuwjaar dan in Nederland. Het voelt wat vreemd om de volgende morgen al om half acht een vlucht naar Cairns te nemen. Het nieuwjaar barst in Nederland los tijdens mijn vlucht. Gelukkig Nieuwjaar !

In het Litchfield National Park liggen verschillende watervallen. Bij sommige waterpoelen is het onveilig om onderaan de waterval te zwemmen omdat deze poeltjes ook door krokodillen bereikt kunnen worden vanuit de rivier. Bij de Florence falls is het zwemmen veilig. Via een lange trap daal ik af tot de basis van de waterval. Het water is heerlijk verkoelend. Ik waag mij niet onder de straal van de waterval. Je weet nooit wat met de stroom mee kan drijven.

Met een boot varen we de Yellow River op. Eén rivier in het Kakadu National Park. Het is goed te zien dat er recent veel regen water gevallen is. Het water staat hoog en veel oevers zijn ondergelopen. Het hoge water geeft de vogels meer mogelijkheden voor voedsel en daardoor wordt het spotten lastiger. Dit geldt ook voor de krokodillen in de rivier. Bij hoog water kunnen zij zich kilometers ver verplaatsen. We hebben geluk. We zien een krokodil op de oever liggen. Ook zwemt een krokodil in het water naast de boot. Het beest stoort zich niet aan ons.

Het Kakadu National Park was het leefgebied van de Aboriginals. In het park, ten oosten van Darwin, herinneren tekeningen op de rotsen aan hen. Sommige tekeningen zijn duizenden jaren oud, anderen zijn uit het midden van de vorige eeuw. Vooral de röntgen tekeningen, waarbij dieren en mensen op basis van hun botten getekend werden zijn bijzonder.

Aan d'r noord zijde van Australië ligt Darwin. De hoofdstad van de deelstaat, maar in vergelijking net Sydney en Melbourne een relatief kleine stad. In de straten en op gebouwen komen veel muurschilderingen voor.

Het stadje Alice Springs ligt op de plek van een natuurlijke opening in de MacDonnels bergketen. De keten strekt zich ten westen en ten oosten over honderden kilometers uit. Rond de bergrug is het prachtig wandelen en liggen idyllische waterpoelen. Hoewel het water fris is kun je in sommige heerlijk zwemmen. Een prima afkoeling bij temperaturen van 43 graden.

In het midden van Australië ligt de Uluru rots. Deze berg heette voorheen Ayers Rock. De rots is 3 kilometer breed en 348 meter hoog. Bij zonsondergang lijkt de berg van kleur te veranderen. De Uluru Rock is een heilige berg voor de Aboriginals die in dit gebied leven. Ik heb zovaak een afbeelding van Uluru gezien, maar mij nooit gerealiseerd dat de berg zo enorm groot is. Een bijzondere bestemming om eerste kerstdag te staan.

In het mijnwerkersstadje Coober Pedy langs de Stuart Highway wordt opal gedolven. Nog altijd graven gelukzoekers naar de waardevolle stenen. Om te ontsnappen aan de hitte overdag , leeft men in de oude mijngangen. Onder de grond is verkoeling. Ook hotelkamers zijn onder de grond. Een bijzondere plaats om te overnachten.

In het woestijngebied van Australië liggen enkele zoutmeren, waaronder het Hart zoutmeer. Meren zonder natuurlijk uitloop. Het water in het meer verdampt en mineralen blijven achter. Deze mineralen vormen een stevige witte laag waar zelfs op gelopen kan worden. Men gebruikt deze meren ook voor zoutwinning.