Met een boot varen we de Yellow River op. Eén rivier in het Kakadu National Park. Het is goed te zien dat er recent veel regen water gevallen is. Het water staat hoog en veel oevers zijn ondergelopen. Het hoge water geeft de vogels meer mogelijkheden voor voedsel en daardoor wordt het spotten lastiger. Dit geldt ook voor de krokodillen in de rivier. Bij hoog water kunnen zij zich kilometers ver verplaatsen. We hebben geluk. We zien een krokodil op de oever liggen. Ook zwemt een krokodil in het water naast de boot. Het beest stoort zich niet aan ons.

Het Kakadu National Park was het leefgebied van de Aboriginals. In het park, ten oosten van Darwin, herinneren tekeningen op de rotsen aan hen. Sommige tekeningen zijn duizenden jaren oud, anderen zijn uit het midden van de vorige eeuw. Vooral de röntgen tekeningen, waarbij dieren en mensen op basis van hun botten getekend werden zijn bijzonder.

Aan d'r noord zijde van Australië ligt Darwin. De hoofdstad van de deelstaat, maar in vergelijking net Sydney en Melbourne een relatief kleine stad. In de straten en op gebouwen komen veel muurschilderingen voor.

Het stadje Alice Springs ligt op de plek van een natuurlijke opening in de MacDonnels bergketen. De keten strekt zich ten westen en ten oosten over honderden kilometers uit. Rond de bergrug is het prachtig wandelen en liggen idyllische waterpoelen. Hoewel het water fris is kun je in sommige heerlijk zwemmen. Een prima afkoeling bij temperaturen van 43 graden.

In het midden van Australië ligt de Uluru rots. Deze berg heette voorheen Ayers Rock. De rots is 3 kilometer breed en 348 meter hoog. Bij zonsondergang lijkt de berg van kleur te veranderen. De Uluru Rock is een heilige berg voor de Aboriginals die in dit gebied leven. Ik heb zovaak een afbeelding van Uluru gezien, maar mij nooit gerealiseerd dat de berg zo enorm groot is. Een bijzondere bestemming om eerste kerstdag te staan.

In het mijnwerkersstadje Coober Pedy langs de Stuart Highway wordt opal gedolven. Nog altijd graven gelukzoekers naar de waardevolle stenen. Om te ontsnappen aan de hitte overdag , leeft men in de oude mijngangen. Onder de grond is verkoeling. Ook hotelkamers zijn onder de grond. Een bijzondere plaats om te overnachten.

In het woestijngebied van Australië liggen enkele zoutmeren, waaronder het Hart zoutmeer. Meren zonder natuurlijk uitloop. Het water in het meer verdampt en mineralen blijven achter. Deze mineralen vormen een stevige witte laag waar zelfs op gelopen kan worden. Men gebruikt deze meren ook voor zoutwinning.

De vrachtwagens op de snelwegen in the Outback mogen een lengte hebben van maar liefst 53,5 meter. Hierdoor kunnen meerdere trailers gekoppeld worden en ontstaan zogenaamde roadtrains. Drie trailers is heel gebruikelijk, maar soms zijn er vier opleggers achter elkaar. Gelukkig voor de chauffeurs zijn de wegen door de woestijn rechtuit en hoeven ze niet te veel bochten te maken.

Het midden van Australië, the Outback, is een droog woestijnachtig gebied. In dit gebied wonen nauwelijks mensen. De meeste Australiërs wonen langs de kust. Door de Outback zijn maar een paar asfalt wegen. De bekendste is de Stuart Highway. Deze 3.000 kilometer lange snelweg doorkruist Australië van noord naar zuid.

Adelaide is de hoofdstad van de deel staat South Australia in het zuiden. Eén stad met een compact centrum en gezellige winkelstraten. Vanaf morgen gaan we noordwaarts. De zogenaamde outback in, de woestijn van Australië. Daarmee neemt ook de temperatuur toe. Met kerst zijn we bij de Ayers Rock. Daar zal de temperatuur oplopen ver boven de dertig graden. Een ding is zeker: hier geen witte kerst dit jaar. Vanuit Australië wens ik alle volgers alvast hele fijne kerstdagen toe.

Het Grampians National Park tussen Melbourne en Adelaide heeft mooie wandelingen. Eén van de routes gaat naar The Pinnacle uitzichtpunt. Hiervandaan is uitzicht op de honderden meters lager gelegen vallei. De flinke klim wordt beloond met een fantastisch uitzicht.

Een van de mooiste wegen van Australië is de Great Ocean Road. Eén kustweg ten westen van Melbourne. Langs de route liggen prachtige baaien, stranden en fraai gevormde rotsformaties. De beroemdste plek langs de route zijn de twaalf apostelen. Verschillen rotspilaren die overeind staan in de branding.

Het centrum van de stad Melbourne en de omliggende wijken is prima met de fiets te bezichtigen. Vreemd eigenlijk dat er nauwelijks fietsers in het straatbeeld zijn. Het fietsen wordt wel gepromoot met soms vrijliggende fietspaden. Op de fiets bezoeken we de Botanische tuinen, de Olympische wijk waar veel stadions staan en het Fitzroy park. Via de wijk China Town keren we weer terug naar het startpunt.

Na Sydney is Melbourne de grootste stad van Australië. Toch is het centrum compact. Een rechthoekig stratenplan van een bij een halve mijl vormt het Central Business District, het centrum van de stad. In het centrum bevinden zich grote shoppingmalls. Iedereen is nog op zoek naar kerstkado.s. De kerstsfeer is overal in de stad voelbaar. Op openbare gebouwen worden prachtige kerst animaties geprojecteerd en de grote kerstboom verandert regelmatig van kleur. Langs de rivier liggen terrasjes en hier wordt ‘s avonds een lichtshow gegeven.

De Tasmanian Devil is een klein roofdier dat alleen op het eiland voor komt. Het dier leeft ‘‘s nachts en is met zijn scherpe tanden en stevige kaken in staat grotere dieren aan te vallen. In de Tasmanian Devil Unzoo kunnen we het dier ook overdag bekijken. Tijdens de voedertijd komen de twee Devils uit hun slaapplaats. Ze stoeien flink en fel om het stuk vlees. Hierbij zijn de indrukwekkende tanden goed te zien. Dit zijn geen beesten die je tijdens een wandeling tegen wilt komen.